Sakripisyo at pag-asa ng mga dayuhang English Teacher

Ni Cesar V. Santoyo

Maraming mga napabalitang milyon ang kinakailangan para punuan ang mga bakanteng trabaho sa Japan at isa rito ay ang English teacher. Puspusan na rin kasi ang pangangailangan ng bansa na matuto ang kaniyang mamamayan na magsalita ng English at makapantas sa kumpetisyon sa sinasabing globalisasyon.

Mas lalong tumitindi ang pangangailangan ng dayuhang English teacher dahil sa inilabas na direktiba nuong taon 2013 ng Ministry of Education, Culture and Sports, Science and Technology (MEXT) ng Japan kung papaano itataas ang kapasidad ng mga Japanese na gumamit ng wikang English para sa pandaigdigang negosyo. Nakasaad sa nasabing direktiba ng MEXT na simula sa April 2018 ang mga bata sa elementarya na nasa pang-lima at pang-anim na baitang ay mayroon ng tatlong araw na regular na English subject sa loob ng isang linggo.

Sa nasabing direktiba noong 2013 ng MEXT, lalo pang darami ang pangangailangan sa mga sinasabing Assistant Language Teacher o ALT na umiikot sa mga pampublikong elementarya at high school. Libo-libo na rin ang mga kababayan natin sa Japan ang nagtatrabaho at nakikinabang bilang ALT.

Team teaching kasama ang Japanese English teacher para mapahusay ang abilidad sa English communication ng mga mag-aaral ang dahilan ng pagkakaroon ng ALT na sinimulan 30 taon na ang nakalipas. Ang mga ALT ay mula sa Japan Exchange Program o JET na mga direktang ni-recruit ng mga ahensya ng pamahalaan mula sa bansang pinanggalingan. Upang makatipid ang mga lokal na Board of Education ay kumukontrata sa mga dispatch agency ng ALT. Dumarami na rin na mga lokal na Board of Education na umiiwas sa dispatch agency at direktang nagre-recruit ng ALT.

Ang lahat ng ALT, ang mga nasa JET Program, dispatch agency at direct hired ng local Board of Education, lahat ay permanenteng part-time job workers na hindi kasama sa social benefits katulad ng mga guro sa paaralan. Pag-ikot sa iba-ibang paaralan ay ang karamihang reklamo sa gawain ng mga ALT.

Marami rin sa ating mga kababayan ang nabibiyayaan ng gawain bilang ALT. Kumpara sa ibang mga dayuhan na nasa industriya ng ALT, ang mga kababayan natin bilang asawa at ina ng Japanese ay may bentahe at kakaibang kalagayan at sitwasyon bilang ALT. Sapagkat marami sa mga dayuhang ALT ang nagsasabing gutom ang kanilang sinasapit na napasukan na gawain bilang ALT.

Lumaganap ang isang Youtube video mula sa Fukuoka General Union at Chris Flynn na nagdidetalye ng buwanang kita ng isang ALT. Sa video na mahigit pitong libo na ang nakapanood habang sinusulat ang artikulong ito ay nagsasabing isang libong yen na lamang ang budget ng ALT bawat araw ang natitira pagkatapos bawasin ang mga buwis, renta sa bahay at iba pa mula sa ¥225,000 na kita.

Sa nasabing Youtube video, ang Kitakyushu Board of Education at ang dispatch agency ay nagbibigay ng ¥225,000 na buwanan kita. Subalit siyam (9) na buwan lamang ang kontrata ng ALT at sa pagtutuos ay walong (8) buwan lamang ang pagtatantos ng halaga ng kita. Kaya sa suma tutal ang taunan na kita ay aabot lamang sa ¥150,000 kada buwan. At kung ibabawas ang tax, upa sa bahay ng dispatch agency, insurance, at bayarin sa kuryente, tubig, telepono, ay ¥30,000 na lamang ang natitira sa sahod kada buwan. Kulang ang ¥1000 kada araw para mamuhay sa Japan.

Subalit ang pagiging ALT at sa libo-libong bilang ng ating mga kababayan sa linya ng gawain na ito ay nabuo na bilang industriya at pinagkakakitaan ng ating mga kababayan. Nararapat lamang na ang linya ng gawain bilang ALT ay kilalanin bilang propesyon na may sapat na pangangalaga sa kagalingan at karapatan. Lalo na sa ngayon na ang mga anak natin na Japanese-Filipino ay siya ng pumapasok sa larangan ng pagtuturo ng English na dapat lamang na suportahan.

Malaki pa rin ang bilang ng ating mga kababayan na asawa at ina ng mga Japanese ang walang trabaho. At marami rin sa kanila ang nag-aasam na maging English teacher. Naglipana ang mga training program para maging English teacher subalit salat o halos wala ang kumakalinga sa karapatan at kagalingan ng mga ALT.

Maaring magandang balita na ibinukas na ang posisyon bilang English teacher sa Japan mula sa Pilipinas subalit maaaring hindi rin maganda ang hinaharap ng mga naninirahan sa Japan na nagnanais na maging English teacher at maging ALT. At kung sakaling dumagsa na ang ating mga kababayan mula sa Pilipinas para magtrabaho bilang ALT, papaano naman kaya ang kanilang kalagayan kung makakapareho ng kalagayan ng mga ALT na idinudulog sa publiko ng nasabing video ng Fukuoka General Union at Chris Flynn?

Ang ALT ay industriyang ginawa ng mga BOE at dispatch agency para makatipid ang una at makinabang sa kita ng mga teacher ang pangalawa. Sa pagpasok ng mga ALT mula sa Pilipinas ay may pangatlo at pang-apat na mga ahensya na babawas pa sa kita ng mga English teacher – ang mga recruitment agencies at bayarin sa mga singilin ng gobyerno ng Pilipinas. Sa hinaharap ay hindi nalalayo na ang mga gawain ng mga volunteers na mga tagapayo at mga unyon ng mga teacher ay ang pagharap sa mga posibleng problemang iluluwal dahil sa kawalan ng proteksyon sa larangan ng gawain ng ALT.

Sa kabilang banda, mayroon din naman tayong mga kababayan na self-employment sa pagtuturo ng English ang paraan bilang kabuhayan. Marami na rin sa ating mga kababayan ang matagumpay at asensado sa pagtayo ng sariling English school na ginagawa sa loob ng sariling bahay o kaya ay umuupa ng silid-aralan. Maliban sa magandang kita, umaangat pa ang imahe ng ating mga kababayan sa mga komunidad na pinagsisilbihan ng sariling English school. Kaya para sa ating mga kababayan na English teacher sa Japan, nasa atin ang hamon: gawing pag-asa ang sakripisyo sa pagtuturo ng English.

Mga karaniwang pagkakamali ng mga Pilipino sa paggamit ng Nihongo

 Ni Rey Ian Corpuz

Marahil karamihan sa atin sa Japan ay dumaan sa butas ng karayom kung ang pag-uusapan ay ang pagkabihasa sa wikang Hapon. Marami sa atin ay iba-iba ang naging karanasan kung bakit tayo ay nakakapagsalita o ‘di naman kaya ay naging bihasa sa wikang Hapon. Minsan ang mga masaklap na karanasan ay siyang nagtutulak sa atin na pag-aralan at maging bihasa sa pagsasalita nito.

Subalit, kahit marami sa atin ay matagal na sa Japan, may iilan parin ang masasabi nating hirap pa rin ng pagsasalita ng wikang Hapon. Ang antas ng wikang Hapon ay nasusukat sa apat na kategorya -- kahalintulad ng kahit anumang wika-- pagsasalita, pakikinig, pagbabasa at ang pagsusulat.

Kung sa iba, kung hindi mahalaga ang pagsasalita ng wikang Hapon, marahil ay hindi ito ginagamit sa trabaho o sa bahay. Pero napakalaking tulong nito balang araw dahil hindi mo alam kung hanggang kailan ka magtatrabaho sa isang kumpanya na puro lang Ingles o Pilipino ang salita.

Ang kaalaman sa wikang Hapon sa aspeto ng pananalita, pagbabasa at pagsusulat ay nagbubukas ng maraming oportunidad lalo na sa ating mga Pilipino rito sa Japan. Hindi sapat na wikang Pilipino o wikang Ingles lang ang alam natin. May mga bagay-bagay na kung saan mas nagiging mainam na kahit sa payak na paraan ay sanay tayong makipag-komunikasyon sa wikang Hapon.

Mataas ang respeto na ibinibigay ng mga Hapon kung kayo ay marunong gumamit ng Japanese. Sa pormal na pag-aaral, ang wikang Hapon ay may iba’t ibang antas kaya importante na maging maingat sa paggamit nito base sa kung sino ang kausap at kung saan kayo nag-uusap. Hindi lahat ng naririnig sa kapwa na nagsasalita ng Nihongo ay kailangan o angkop itong gamitin sa pananalita.

Karaniwan ang mga kalituhan at pagkakamali ay nababasa ko sa social media sites tulad ng Facebook at sa mga kilalang Filipino forum sites.

1.                      Ang paggamit ng “chan” at “kun.” Ang chan ay kinakabit lamang sa babaeng bata ang pangalan at kun naman kapag batang lalaki. Parati kong naririnig sa mga Pilipina rito ang pagtawag ng pangalan na may chan kahit sa mga may edad na tao. Ang chan at kun ay ginagamit bilang “kawaii” na pantawag at hindi dapat gamitin kung sa mga pormal na bagay. Mas pormal gamitin ang “san”.  Halimbawa, “Aiko-san” sa halip na “Aiko-chan.” Maaaring gamitin ang chan o kun kung malapit na kakilala ang tatawagin mo nito, kundi ay san ang gamitin.

2.                      “Haken” (派遣) at “Hyaku en” (１００円). Ang mga taong nagtatrabaho sa isang “dispatch company” ay haken at ang mga paninda sa Daiso ay hyaku en. Naalala ko na sinabi sa akin ng isa kong kakilala na ang kumpanya niyang tinatrabahuan ay hyakuen. Akala ko naman noon ay sa Daiso siya nagtatrabaho. ‘Yun pala ay sa isang dispatch company ng mga gumagawa ng “bento.”

3.                     “Shacho” (社長) sa halip na “sacho”(さちょう). Unang-una, wala pong salitang sacho. Iyong “sha,” ay ang sha ng “kaisha” (会社) o kumpanya. Ang “cho” ay ibig sabihin mahaba o iyong may pinakamahaba o may pinakamataas na katungkulan sa kumpanya. Sana po ay tigilan na ng karamihan ng mga Pilipino ang pagsasabi sa social media ng sacho.

4.                       “Hisashiburi” (久しぶり) sa halip na “sashiburi” (さしぶり). Wala pong salitang Hapon na sashiburi. Ito po ay “hisashiburi” o ibig sabihin ay “long time no see” sa wikang Ingles.

5.                     Kalituhan sa salitang “yukata” (浴衣) at “yokatta.”(良かった). Ang yukata po ay casual na damit na isinusuot tuwing tag-init. Ang yokatta ay ang salitang sinasabi kapag may magandang bagay ang naganap. Halimbawa, kung may “deadline” sa opisina na proyekto at naihabol mo bago ang nakatakdang oras, pwede mong sabihin na “Yokatta…”

Sadyang mahirap ang wikang Hapon. Pero kung ganito na lang parati ang nagiging rason natin upang hindi tayo mag-aral o intindihin ang kanilang wika, talagang hindi tayo matututo at hindi natin makukuha ang respeto ng bawat Hapon.