Sakripisyo at pag-asa ng mga dayuhang English Teacher

Ni Cesar V. Santoyo

Maraming mga napabalitang milyon ang kinakailangan para punuan ang mga bakanteng trabaho sa Japan at isa rito ay ang English teacher. Puspusan na rin kasi ang pangangailangan ng bansa na matuto ang kaniyang mamamayan na magsalita ng English at makapantas sa kumpetisyon sa sinasabing globalisasyon.

Mas lalong tumitindi ang pangangailangan ng dayuhang English teacher dahil sa inilabas na direktiba nuong taon 2013 ng Ministry of Education, Culture and Sports, Science and Technology (MEXT) ng Japan kung papaano itataas ang kapasidad ng mga Japanese na gumamit ng wikang English para sa pandaigdigang negosyo. Nakasaad sa nasabing direktiba ng MEXT na simula sa April 2018 ang mga bata sa elementarya na nasa pang-lima at pang-anim na baitang ay mayroon ng tatlong araw na regular na English subject sa loob ng isang linggo.

Sa nasabing direktiba noong 2013 ng MEXT, lalo pang darami ang pangangailangan sa mga sinasabing Assistant Language Teacher o ALT na umiikot sa mga pampublikong elementarya at high school. Libo-libo na rin ang mga kababayan natin sa Japan ang nagtatrabaho at nakikinabang bilang ALT.

Team teaching kasama ang Japanese English teacher para mapahusay ang abilidad sa English communication ng mga mag-aaral ang dahilan ng pagkakaroon ng ALT na sinimulan 30 taon na ang nakalipas. Ang mga ALT ay mula sa Japan Exchange Program o JET na mga direktang ni-recruit ng mga ahensya ng pamahalaan mula sa bansang pinanggalingan. Upang makatipid ang mga lokal na Board of Education ay kumukontrata sa mga dispatch agency ng ALT. Dumarami na rin na mga lokal na Board of Education na umiiwas sa dispatch agency at direktang nagre-recruit ng ALT.

Ang lahat ng ALT, ang mga nasa JET Program, dispatch agency at direct hired ng local Board of Education, lahat ay permanenteng part-time job workers na hindi kasama sa social benefits katulad ng mga guro sa paaralan. Pag-ikot sa iba-ibang paaralan ay ang karamihang reklamo sa gawain ng mga ALT.

Marami rin sa ating mga kababayan ang nabibiyayaan ng gawain bilang ALT. Kumpara sa ibang mga dayuhan na nasa industriya ng ALT, ang mga kababayan natin bilang asawa at ina ng Japanese ay may bentahe at kakaibang kalagayan at sitwasyon bilang ALT. Sapagkat marami sa mga dayuhang ALT ang nagsasabing gutom ang kanilang sinasapit na napasukan na gawain bilang ALT.

Lumaganap ang isang Youtube video mula sa Fukuoka General Union at Chris Flynn na nagdidetalye ng buwanang kita ng isang ALT. Sa video na mahigit pitong libo na ang nakapanood habang sinusulat ang artikulong ito ay nagsasabing isang libong yen na lamang ang budget ng ALT bawat araw ang natitira pagkatapos bawasin ang mga buwis, renta sa bahay at iba pa mula sa ¥225,000 na kita.

Sa nasabing Youtube video, ang Kitakyushu Board of Education at ang dispatch agency ay nagbibigay ng ¥225,000 na buwanan kita. Subalit siyam (9) na buwan lamang ang kontrata ng ALT at sa pagtutuos ay walong (8) buwan lamang ang pagtatantos ng halaga ng kita. Kaya sa suma tutal ang taunan na kita ay aabot lamang sa ¥150,000 kada buwan. At kung ibabawas ang tax, upa sa bahay ng dispatch agency, insurance, at bayarin sa kuryente, tubig, telepono, ay ¥30,000 na lamang ang natitira sa sahod kada buwan. Kulang ang ¥1000 kada araw para mamuhay sa Japan.

Subalit ang pagiging ALT at sa libo-libong bilang ng ating mga kababayan sa linya ng gawain na ito ay nabuo na bilang industriya at pinagkakakitaan ng ating mga kababayan. Nararapat lamang na ang linya ng gawain bilang ALT ay kilalanin bilang propesyon na may sapat na pangangalaga sa kagalingan at karapatan. Lalo na sa ngayon na ang mga anak natin na Japanese-Filipino ay siya ng pumapasok sa larangan ng pagtuturo ng English na dapat lamang na suportahan.

Malaki pa rin ang bilang ng ating mga kababayan na asawa at ina ng mga Japanese ang walang trabaho. At marami rin sa kanila ang nag-aasam na maging English teacher. Naglipana ang mga training program para maging English teacher subalit salat o halos wala ang kumakalinga sa karapatan at kagalingan ng mga ALT.

Maaring magandang balita na ibinukas na ang posisyon bilang English teacher sa Japan mula sa Pilipinas subalit maaaring hindi rin maganda ang hinaharap ng mga naninirahan sa Japan na nagnanais na maging English teacher at maging ALT. At kung sakaling dumagsa na ang ating mga kababayan mula sa Pilipinas para magtrabaho bilang ALT, papaano naman kaya ang kanilang kalagayan kung makakapareho ng kalagayan ng mga ALT na idinudulog sa publiko ng nasabing video ng Fukuoka General Union at Chris Flynn?

Ang ALT ay industriyang ginawa ng mga BOE at dispatch agency para makatipid ang una at makinabang sa kita ng mga teacher ang pangalawa. Sa pagpasok ng mga ALT mula sa Pilipinas ay may pangatlo at pang-apat na mga ahensya na babawas pa sa kita ng mga English teacher – ang mga recruitment agencies at bayarin sa mga singilin ng gobyerno ng Pilipinas. Sa hinaharap ay hindi nalalayo na ang mga gawain ng mga volunteers na mga tagapayo at mga unyon ng mga teacher ay ang pagharap sa mga posibleng problemang iluluwal dahil sa kawalan ng proteksyon sa larangan ng gawain ng ALT.

Sa kabilang banda, mayroon din naman tayong mga kababayan na self-employment sa pagtuturo ng English ang paraan bilang kabuhayan. Marami na rin sa ating mga kababayan ang matagumpay at asensado sa pagtayo ng sariling English school na ginagawa sa loob ng sariling bahay o kaya ay umuupa ng silid-aralan. Maliban sa magandang kita, umaangat pa ang imahe ng ating mga kababayan sa mga komunidad na pinagsisilbihan ng sariling English school. Kaya para sa ating mga kababayan na English teacher sa Japan, nasa atin ang hamon: gawing pag-asa ang sakripisyo sa pagtuturo ng English.

Japan Times columnist namangha sa galing mag-Ingles ng mga Pilipino

Ikinamangha ng kolumnistang si Amy Chavez ng Japan Times, isa sa mga pahayagan sa Japan, ang galing ng mga Pilipino sa pagsasalita ng Ingles nang bumisita ito sa Pilipinas sa loob ng dalawang linggo kamakailan.

Sa kanyang kolumn sa Japan Times na pinamagatang “Japan Lite,” isinulat nito ang kanyang naging obserbasyon na halos lahat ng Pilipino, kahit ang mga hindi nakapag-aral, ay nakakaintindi at nakakapagsalita ng Ingles bilang pangalawang lengguwahe.

“English was brought to the Philippines during the 1896-1946 American occupation and it still enjoys official status. This does not mean that everyone understands or speaks English, but it does mean that exposure to the language is so widespread that those who do speak it can communicate quite fluently. I was also impressed that people who had never stepped outside the Philippines were nevertheless fluent in English,” pahayag ni Chavez sa kanyang kolumn.

Ipinunto ni Chavez na sa kanyang pagligid sa Pilipinas ay nakita niya kung paano ginamit ang lengguwaheng Ingles – sa mga karatula, sa pagbabalita sa radyo at telebisyon, at maging sa advertisements nito.

“How can a nation acquire a second language so proficiently despite some claims that as many as 27.8 percent of Filipino school-age children either don’t attend, or never finish, elementary school?”

“It’s all in the approach to learning English. The Philippines not only teaches English in its schools but also provides its population with another tool crucial to language acquisition: exposure,” dagdag pa ni Chavez.

Iminungkahi ng kolumnista na kung nais ng gobyerno ng Japan na matuto at masanay din ang mga Japanese sa pagsasalita ng Ingles, at makakuha ng international students na mag-aral sa Japan ay dapat nitong tularan ang ginagawa ng Pilipinas – pagtuturo sa paaralan at sa labas nito.

Matatandaan din na kamakailan ay inanunsiyo ng Ministry of Education, Culture, Sports, Science and Technology o MEXT ang balak nito na simulan sa Grade 3 ang pagtuturo ng wikang Ingles sa mga paaralang elementarya sa Japan mula sa kasalukuyang Grade 5 sa taong 2020.

“If the government hopes to meet its goal of attracting 300,000 international students to Japanese universities by 2020, it should consider how the Philippines has significantly increased its foreign student enrollment: Top universities in the country teach all their classes in English. As a result, the Philippines is attracting foreign students from Iran, Libya, Brazil, Russia, China and yes, even Japan, to earn graduate and postgraduate degrees,” mungkahi ni Chavez.

“It is hard to overemphasize the role of exposure in learning a second language. Not only does it allow people to experience the language firsthand in real situations, but exposure provides reinforcement — something Japanese students rarely, if ever, get outside the classroom,” dagdag pa nito.

Giit ni Chavez, ilang kumpanya sa Japan tulad ng Renault-Nissan, Rakuten, Fast Retailing, Bridgestone at Honda ang nakakita ng kahalagahan ng pakikipagkomunikasyon sa Ingles kaya’t hinikayat ng mga ito ang kanilang empleyado na magsalita ng Ingles.

Ang pag-aaral ng wikang Ingles sa elementarya sa Japan

Ni Rey Ian Corpuz

Napabalita kamakailan na isusulong ng Kagawaran ng Edukasyon ng Japan ang pag-aaral ng wikang Ingles sa elementarya simula sa ikatlong baitang sa taong 2020. Sa kasalukuyan, ang pag-aaral ng Ingles bilang isang subject ay nagsisimula sa junior high school habang ang mga bata na nasa ikalima hanggang ika-anim na baitang ang nag-aaral nito sa elementarya.

Ang mga nasa una hanggang ikaapat na baitang ay nagkakaroon ng pagkakataon na mag-aral ng Ingles isang beses sa isang buwan lamang. Samantala, ang mga nasa ikalima hanggang ika-anim na baitang ay may 45-minuto na klase kada linggo.

Pagkakaiba ng curriculum sa elementarya at junior high school

Sa Japan, ang Ingles sa junior high school ay isang subject kung saan may pagsusulat, pagbabasa, pagsasalita at higit sa lahat may pagsusulit. Ang Ingles naman sa elementarya ay isang activity o “katsudou” sa wikang Hapon. Ibig sabihin ng “katsudou” ay mga aktibidad tulad ng paglalaro, pagkanta at pagsasalita lamang. Ito ay walang pagsusulit o anumang objective measurement na tinatawag upang malaman kung gaano kalalim ang natutuhan ng mga bata.

Nililimitahan o hindi pinapayagan ng karamihan ng Board of Education (BOE) ang pagsusulat at pag-aaral ng balarila dahil ayon sa batas, ang pag-aaral ng Ingles sa elementarya ay dapat nakatuon lamang sa pagkanta, pagsasalita, paglalaro at para palaganapin ang konsepto ng “international understanding.”

Sa junior high school naman ay may mga pagkakataon na naglalaro pero ito ay limitado lamang hindi katulad sa elementarya. Ang dahilan ng kaibahan na ito ay dahil sa kulang o walang kwalipikadong mga Hapon na guro na magtuturo ng wikang Ingles sa elementarya. Ang bagay na ito ay inaasa ng mga BOE sa mga Assistant Language Teachers (ALT) kung saan mas malawak ang karanasan sa pagsasalita at pagtuturo ng wikang Ingles.

May ibang paaralan naman na may magagaling na Hapon na guro at tumutulong lamang ang ALT. Pangalawa, dahil nag-aaral ng pagsusulat ng “kanji” ang mga bata sa elementarya, ang pagsusulat ng mga salita, letra at pagkakabisado ng mga pagbabaybay ng mga salita ay mahigpit na pinagbabawal o dahil ito ay nakakaapekto sa pag-aaral ng “kanji” ng mga bata. Ayon sa mga ekspertong Hapon, nakakalito raw sa mga batang Hapon ang pag-aaral ng pagsulat ng “katakana,” “hiragana,” at “kanji” kung ito ay isasabay sa pagsusulat ng English alphabets.

Mabagal na, matagal pa

Ngayon ang tanong ng karamihan ay bakit simula Grade 3 lang? Bakit hindi na lang itodo simula sa Grade 1? At bakit sa 2020 pa? Ito ang mga bagay-bagay na pinag-uusapan ng karamihan ng mga ALTs sa mga forum ng mga websites at pagtitipon. Pitong taon ba ang gugugulin nila para makalimbag ng bagong libro para sa Grades 3 at 4? Huling-huli na ang Japan sa pag-aaral ng Ingles kung ikukumpara sa mga ibang bansa. Dapat mas agresibong solusyon at paraan ang dapat nilang gawin. Mas mainam din kung simulan ang pag-aaral ng wikang Ingles sa Grade 1 bilang long-term solution.

Ang Japan ay mas mangangailangan ng mga guro na Hapon na bihasa sa wikang Ingles na kung saan iyon ang kailangan nilang pagtuunan ng pansin. Ayon din sa mga pagsasaliksik sa pag-aaral ng ibang wika, mas madaling natututo ng wikang banyaga kapag ito ay sinimulan habang bata pa. Ika nga nila, “the earlier foreign language learning starts, the better.”

Tulong ng mga ALTs

Malaking tulong ang naibibigay ng mga kasalukuyang ALTs upang tulungan ang mga gurong Hapon para maging bihasa at maging kumportable sa pagsasalita at pagtuturo ng wikang Ingles. Halos taun-taon tuwing summer break ay may mga workshops at trainings na ginagawa ang mga siyudad upang siguraduhin na akma at maging sapat ang kaalaman ng mga guro sa pampublikong paaralan upang makapagturo ng wikang Ingles sa mga bata.

Sana naman ay makita ng gobyerno ng Japan ang tulong na naibibigay ng mga ALTs sa kanilang bansa at magbigay ng espesyal na sertipikasyon para maging government-hired ang mga ito at para maibsan ang kakulangan ng mga guro sa elementarya. Ito ay magiging malaking tulong sa kanilang bansa na kulang na kulang sa mga kwalipikadong guro at itong hakbang mismo ang magbubukas ng kanilang bansa para sa totoong “grassroots internationalization.”

Ang mga ALTs mismo ang magiging totoong “ambassador” ng international community. Dala-dala nila ang kanilang kultura upang ipaunawa sa mga batang Hapon na kailangan nilang matutong makipag-usap sa wikang banyaga, lalo na sa Ingles, dahil ito ang wika na ginagamit ng mga mamamayan ng halos lahat ng bansa sa pakikipag-ugnayan.