Aquino: Last 100 days in office

President Aquino (Malacanang Photo Bureau)

Parang kailan lamang ay nakita natin ang panunumpa ni Pangulong Benigno Aquino III bilang ika-15 pangulo ng bansa na humalili kay Gloria Macapagal-Arroyo. Taong 2010 nang humarap si Aquino sa mga taumbayan, na kanyang tinawag na kanyang boss, para magbigay ng talumpati at nangakong pangungunahan ang bansa sa “Daang Matuwid” na naging slogan ng kanyang administrasyon.

“Isandaang araw po ang nakalipas, nagpanata ako sa taumbayan: Hindi ko tatalikuran ang tiwalang kaloob ninyo sa akin. Ang nakalipas na isandaang araw ang magsisilbing tanda ng ating pong paninindigan,” pahayag ni Aquino ng una niyang makamit ang unang 100 araw ng pagsisilbi sa bansa noong Oktubre 7, 2010.

Sa pagpasok ng Marso 21, 2016 ay nagsimula naman ang huling 100 araw ni Aquino bilang lider ng bansa. Malalaman kung sino ang hahali kay Aquino pagkaraan ng halalan sa Mayo 9 habang opisyal na magtatapos ang kanyang panunungkulan sa Hunyo 30, 2016.

Sa isang press conference na ginanap kamakailan, sinabi ni Aquino na bagaman tatlong buwan na lamang ang natitira sa kanyang panunungkulan ay responsibilidad pa rin niya ang lahat ng mga magaganap sa mga panahong ito. Hanggang sa kahuli-hulihang segundo ay sisiguraduhin niya na ginampanan niya ang kanyang tungkulin ng 100 porsyento.

“I wish I had the luxury to be able to say that ‘this is the only thing I’d do’ or ‘majority of the time we will spend here.’  But the job of the President is to be responsible for everything all the time—before it happens, while it’s happening, and after it happened,” ani Aquino sa ulat na inilabas ng pahayagang Philippine Daily Inquirer.

Iginiit nito na hangga’t hindi pa natatapos ang kanyang termino ay tuluy-tuloy pa rin ang pagsasagawa ng mga proyekto sa ilalim ng kanyang administrasyon kabilang na ang pagkukumpleto sa rehabilitation at reconstruction project para sa mga naging biktima ng bagyong Yolanda.

Kasalukuyang hinaharap din ng administrasyong Aquino ang napipintong epekto ng El Niño phenomenon na sinasabing higit na mararamdaman ngayong panahon ng tag-init pati na rin ang pagkalat ng Zika virus.

Mga tagumpay at mga kontrobersiya

Aminado si Aquino na hindi siya naging perpektong pangulo ngunit aniya ay nagawa naman niya na mapabuti ang bansa sa pamamagitan ng pagpapataas sa ekonomiya ng bansa na noong 2015 ay umabot sa 6.8 porsyento ang economic growth habang umabos sa humigit-kumulang sa Php1.5 bilyon ang nalikom na buwis.

“Nevertheless, I can look anyone in the eye and say: I made the best decisions based on the information and the capacities we possessed at the time. My one and only interest is the well-being of my Bosses. I did all I could to forge a nation that is more just and more progressive—one that enjoys the fruits of meaningful change,” pahayag ni Aquino sa kanyang huling talumpati sa State of the Nation Address noong nakaraang taon.

Matatandaan na ipinagmalaki ni Aquino na sa ilalim ng kanyang administrasyon ay bumangon ang Pilipinas mula sa pagiging “sick man of Asia” ay naging “Asia’s Rising Tiger.” Ipinagmalaki rin ni Aquino ang “Daang Matuwid” na plataporma ng kanyang administrasyon na dahilan kung bakit nanumbalik ang tiwala ng taumbayan at ng mga banyaga dahilan para lumobo sa $6.2 bilyon ang direct foreign investments sa bansa.

Bukod dito, umabot din sa 4.4 milyong Pilipino ang naging household beneficiaries ng Pantawid Pamilya Pilipino Program, the conditional cash transfer program na ipinatupad ng administrasyon.

Niyanig din ng ilang isyu at kontrobersiya ang administrasyongAquino katulad ng kasong plunder ni ginang Arroyo, ang Priority Development Assistance Fund (PDAF) o “pork barrel” na kinasangkutan ng ilang malalapit kay Aquino gaya ni Secretary butch Abad, paghawak sa rescue at rehabilitation program para sa mga biktima ng bagyong Yolanda, at ang insidente sa Mamasapano, Maguindanao kung saan 44 sundalo ang napatay.

Pag-endorso ng kandidato

Pinangalanan ni Aquino si Department of Interior and Local Government (DILG) Secretary Mar Roxas bilang presidential standard bearer ng kanyang partido, Liberal Party (LP), para sa darating na halalan.

Matatandaan na si Roxas ang standard bearer ng LP noong 2010 elections ngunit nagparaya ito matapos lumakas ang sigaw ng publiko sa pagtakbo ni Aquino.

Sa ilang pagtitipon at kaganapan ay iniendorso ni Aquino ang kandidatura ni Roxas na aniya ay magpapatuloy ng Daang Matuwid na kanyang nasimulan.

“Dapat masiguro ko sa inyo, bago ako umalis, nasa mas maayos na kalagayan kayo na aking mga boss. Mahalaga pong masiguro na ang mga susunod na pinuno ay itutuloy ang Daang Matuwid.

“Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, ang kailangan ay ang kapareho ng ating pananaw, ang nagmamahal sa Pilipino at tiyak na uunahin ang bayan bago ang sarili. Walang iba po kundi ang tambalang Mar (Manuel) Roxas at Leni Robredo,” ani Aquino ng sumama ito sa pangangampanya.

Gaya ng kanyang tinuran sa SONA 2015, hahayaan niya ang kasaysayan na maghusga sa kanyang mga nagawa bilang pangulo ng bansa.

“I will let history decide. As I did during my mother’s wake, I will once again speak the words from 2 Timothy, Chapter 4, Verse 7. And I quote, ‘I have fought the good fight, I have finished the race, I have kept the faith’”.

Ang pagpapatupad ng K to 12 program

Ni Al Eugenio

Sinasabi na sa buong mundo iilan na lamang ang mga bansa ang hindi nagpapatupad ng sistemang K to 12 o mula sa kindergarten ay 12 taon pang pagpasok sa eskwelahan ang kailangan ng mga batang mag-aaral bago sila maka-graduate sa high school. Pagkatapos nito ay saka pa lamang nila maipagpapatuloy ang pagpapakadalubhasa nang anumang kurso na gusto nilang pag-aralan sa kolehiyo.

Dito sa Japan, ang sistemang K to 12 ang matagal nang sinusunod ng bawat paaralan. Ang sistema rin na ito ang ginagamit sa mas nakakaraming bansa maging mga mayayaman na o mga bansang developing pa lamang. Sinasabi na rito sa Asya, Pilipinas na lamang ang natatanging bansa ang hindi nagpapatupad ng sistemang K to 12.

Nang maupo sa pagkapangulo si Pangulong Benigno Aquino III,  agad niyang sinabi na ang Pilipinas ay magpapatupad na rin ng sistemang K to 12. Ang pamahalaan ng Pilipinas ay binigyan ng bilyong pisong budget para maisakatuparan ang sistemang ito.

Upang maipatupad ang K to 12, kakailanganin ng mga bagong subject na mapag-aaralan sa loob ng dalawang taong idadagdag. Siyempre, kasama nito ang mga bagong mga textbooks at mga libro bukod pa sa mga pasilidad at mga kagamitan tulad halimbawa ng mga laboratory at iba pa.

Mangangailangan din ng mga karagdagang silid-aralan ang bawat eskwelahan upang makapagpatuloy ang mga mag-aaral sa karagdagang dalawang taon pang pag-aaral upang makatapos ng high school. Mangagailangan din ng mga guro na may kaalaman sa mga bagong subject na ibibigay sa mga mag-aaral ng bawat paaralan. Ang paghahandang ito ay hindi madali kaya’t bilyong salapi ang inilaan para rito ng ating pamahalaan.

Sa panig naman ng mga mag-aaral at ng kanilang mga magulang, ang karagdagang dalawang taon para sa pangkaraniwang pamilya na halos sapat lamang ang kita at talagang iginagapang na lamang ang pag-aaral ng mga anak, ito’y mistulang parusa sa pangarap na mapagtapos ang kanilang mga anak at nang baka sakali ay makaahon sila sa matagal na nilang dinaranas na hirap ng buhay.

Hindi katulad dito sa Japan, ang bawat bata ay kinakailangang makatapos ng K to 12 kahit na walang kakayahang pinansiyal ang mga magulang. Tungkulin ng pamahalaan na suportahan ang bawat mag-aaral sa anumang paraan. Ang mga guro, lalo pa at sila ay nagtuturo sa mga pampublikong paaralan, bilang kaanib ng pamahalaan ay sinisiguro nila na nabibigyan ng nararapat na kaalaman ang bawat mag-aaral upang maging isang mabuting mamamayan.

Sa kung anong kadahilanan, sa loob ng ilang taong nakaraan mula noong unang pag-usapan ang pagpapatupad ng K to 12, napakalaking kakulangan sa paghahanda ang naipapakita ng ating pamahalaan sa mga mamamayan. Kakulangan sa silid-aralan, mga maling paglilimbag ng mga aklat na matapos maiimprenta ay lumalabas na hindi na kailangan. Kaya ang tanging paraan ay itapon na lamang o gawing pandewang.  Kakulangan sa mga paaralan na makapagtuturo ng karagdagang dalawang taong pag-aaral.

Papaano kung walang sapat na pantustos sa mga pangangailangan ng mga mag-aaral tulad ng pamasahe, proyekto, baon sa araw-araw? Papaano na ang mga mag-aaral sa mga lugar na malayo sa kabihasnan? Kapag masama ang panahon, naiisip kaya ito ng ating mga nasa pamahalaan habang sila ay na sa loob ng kanilang mga airconditioned na inuupuan? 

Walang masama sa K to 12, matagal na itong kailangan. Hindi natin sinasabi na  ito ay mali. Dapat nga ay noon pa ito isinakatuparan. Ngunit sa uri ng ating mga nanunungkulan na isang tambak na hindi maaasahan. Napakahina ng mga pamamaraan. Laging iginigiit ang mga sariling kapakanan. 

“Nakakainis na,” ang sigaw ng bawat mamamayan. Kailan kaya tayo makaaalis  sa pagiging isang developing na bansa. Marami ng kababayan natin ang ipinanganak at namatay, iilang porsyento lamang ang nagkaroon ng dignidad at kaginhawahan sa buhay. Marami sa kanila ay ang mga nakatapos ng pag-aaral. Kailan kaya magkakaroon ng pagkakataon na ang bawat kabataang Pilipino ay magkakaroon ng kasiguruhan na makakatapos ng pag-aaral?

Hindi salapi ang kakulangan ng ating bansa, marami tayo niyan! Tayong mga OFW na lamang ay Php 22 bilyong ang naiaambag sa kaban ng ating bayan. Isipin na lamang natin ang daan-daang milyong pisong kinukurakot ng marami sa mga nanunungkulan sa ating pamahalaan. Kung nagagamit lamang ng tama  ay wala sana tayo sa ganitong kahihiyan.

Habang isinusulat ang artikulong ito, pilit na ipinatutupad na ng ating pamahalaan ang K to 12 sa kabila ng maraming protesta. Hindi lamang mula sa mga magulang, kasama rin dito ang maraming guro, mga iba’t ibang mga organisasyon. 

Marami rin sa ating mga mambabatas ang hindi sang-ayon sa agad na pagpapatupad nito. Marami ang nagsasabi na kahit hindi pa man lubos na handa ang pamahalaan, at kahit na marami sa ating mamamayan ang magdurusa, ipipilit pa rin ang K to 12 upang maisama ito sa legacy na masasabi ng kasalukuyang administrasyon. 

Hindi sa hindi natin sinasang-ayunan ang K to 12, napapanahunan upang ito ay ikasatuparan. Subalit sana ay kung ang lahat ay nakahanda na. Hindi ito dapat madaliin lalo pa’t ang mga nanunungkulan ay mahina ang mga pamamaraan. Huwag nating isipin na ang kabataang Pilipino ay maiiwanan. Mayroong sadyang talino at galing ang ating mga kababayan. Kaya nilang makipagsapalaran kahit saan. Hindi nga ba’t ang mga nakikipagsapalarang mga kababayan nating ito, na nasa mga bayang sila ay dayuhan,   ang siyang patuloy na sumasapo sa ekonomiya ng ating bayan?

Aquino, balak gamitin ang Japanese ISDB-T

 Ni Florenda Corpuz

Kuha ni Robert Vinas/Malacañang Photo Bureau

Nagpahayag ng interes si Pangulong Benigno Aquino III na gamitin ng Pilipinas ang Japanese Integrated Service Digital Broadcasting – Terrestrial (ISDB-T) standard kapag lumipat na ang bansa sa digital terrestrial television o DTV.

Sa bilateral meeting na ginanap sa Brunei Darussalam kamakailan kasama si Japanese Prime Minister Shinzo Abe, sinabi ni Aquino sa kanyang Japanese counterpart ang ginagawang pag-aaral ng pamahalaan sa planong transisyon sa bagong tv standard.

           

Ayon kay Pangulong Aquino, nakumpleto na ng technical working group ang kanilang assessment at iminungkahi ng mga stakeholders na gamitin ng Pilipinas ang Japanese system. 

“May last step na gagawin ang NTC, which is to hold a hearing among the stakeholders who were actually the proponents. So parang we are migrating to the Japanese digital standards—that’s one thing we discussed,” pahayag ng Pangulo.

Dinagdag pa ng Pangulo na magpapatawag ng final hearing ang National Telecommunications Commission (NTC) para sa mga stakeholders na siyang huling hakbang para sa gagawing transisyon.

“The reason why Philippine industry experts prefer the Japanese standard is its ability for an emergency broadcast during emergencies. We are told that it was used during the Fukushima incident. ‘Yung Shinkansen bullet trains managed to stop x number of seconds on a minute prior to the earthquake hitting, (and) saved lives; ‘yung ability to turn on television sets to broadcast this warning maski na naka-off,” paliwanag ng Pangulo.

Sa kabilang banda, sinabi naman ng mga proponents ng European system na kaya rin nilang gumawa ng tulad ng sa Japanese system na may parehong kapabilidad. Ani pa ni Pangulong Aquino, bentahe ng Japanese system ay ang madalas na pagbisita ng mga sakuna sa Japan tulad ng Pilipinas, at ang sistemang ito ang kanilang ginagamit.

“The European continent is not visited by the disasters that Japan and we are visited with. So they might be able to meet that need, whereas Japan has demonstrated that they are actually meeting this particular facility of service,” saad ng Pangulo.

Nauna nang inindorso ng NTC sa Department of Science and Technology (DOST) ang adoption sa Japanese standard sa halip na ang European standard para sa migration ng Pilipinas sa digital terrestrial TV sa taong 2015.

Samantala, nilagdaan na ni NTC Commissioner Gamaliel Cordoba ang circular for “Standard for Digital Terrestrial Television (DTT) Broadcast Service” kamakailan na maghuhudyat ng pagbubuo ng technical working group na magsasagawa ng implementing rules at regulations sa Disyembre.

Sinasabing naglabas ng ilang bilyong piso ang mga pangunahing networks sa bansa para sa paghahanda ng paglilipat sa digital TV: ABS-CBN (P2 bilyon), GMA (P1 bilyon) at TV5 (P500) milyon.

Kinakailangang magbayad ng mga mamimili ng halagang P1,000 para sa set-top box sa mga TV sets na may analog tuners. Ang device na ito ang makakatanggap ng signal para sa digital TV.

Matatandaang ipinahayag ni Abe ang kanyang pag-asam na gagamitin ng Pilipinas ang digital terrestrial television system ng Japan noong bumisita ito sa bansa noong Hulyo 27. 

Japanese PM Shinzo Abe, bumisita sa Pilipinas

Ni Florenda Corpuz

Makalipas ang mahigit anim na taon, muling bumisita sa Pilipinas si Japanese Prime Minister Shinzo Abe kamakailan para sa dalawang araw na opisyal na pagbisita na may layong ibayong patatagin ang “bilateral relations” ng dalawang bansa.

Dumiretso si Abe sa Intercontinental Hotel sa Makati City para sa isang reception na inorganisa ng Philippines-Japan Society.

Ayon kay Abe, siya ay nagagalak na muling makabisita sa Pilipinas matapos ang kanyang pagkapanalo sa pwesto. Unang bumisita si Abe sa Pilipinas noong Disyembre 2006 habang nanunungkulan sa kanyang unang termino sa pagiging punong ministro ng Japan.

Sinabi rin ni Abe na bilang parehong maritime nations ay suportado niya ang Pilipinas sa posisyon nito sa pagpapatupad ng batas sa umiigting na usapin sa agawan ng teritoryo sa West Philippines Sea. Umaasa rin ang punong ministro na makapag-ambag ang Pilipinas sa kapayapaan at kasaganaan ng mga rehiyon sa Asya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga alituntunin na suportado ng international community.

Pinuri rin ni Abe ang patuloy na pagdami ng populasyon ng Pilipinas na siyang asset ng bansa salungat sa nararanasan na aging society ng Japan.

Samantala, mainit naman na tinanggap ni Pangulong Benigno Aquino III si Prime Minister Abe sa palasyo ng Malacañang noong Hulyo 27. Sa arrival honors, sinalubong si Abe ng 21-gun salute habang tinutugtog ang pambansang awit ng dalawang bansa. Pagkatapos ng seremonya, nagtuloy ang dalawa sa loob ng palasyo para sa tradisyonal na pagpirma ni Abe sa palace guest book. 

Sa isang press conference na ginanap sa Malacañang, tiniyak nina Abe at Aquino na patuloy na magtutulungan ang Pilipinas at Japan tungkol sa usaping pangkaunlaran. 

“For Japan, the Philippines is a strategic partner, we share fundamental values and many strategic interests,” ani Abe.

Inilatag ni Abe sa kanyang talumpati ang apat na punto ng kanyang pagbisita sa bansa: ang pagpapalakas ng ekonomiya ng bansa, ang pagpapaigting ng maritime cooperation, ang ayuda sa Mindanao peace process at ang pagpapalakas ng turismo.

Dinagdag din ni Abe na umaasa ang Japan na gagamitin ng Pilipinas ang digital terrestial television sa digital broadcasting ng bansa gayon din ang pagpapaigting sa disaster response sa pamamagitan ng paglalaan ng loan credit na aabot sa Y10 bilyon.

Nangako rin ang Japan ng 10 patrol vessels upang palakasin ang pwersang pandagat ng Pilipinas. Matatandaan na nauna nang nagbigay ng communications systems ang Japan.

Iprinisinta rin ni Abe ang topographical map ng Mindanao na pinondohan ng Japan.

Kasabay nito, nagpasalamat rin si Aquino para sa tulong teknikal na ibinigay ng Japan International Cooperation Agency sa pagbubuo ng Transport Roadmap Study sa Metro Manila at iba pang lugar. Ipinahatid din ng pangulo ang kanyang pasasalamat para sa Japan-Bangsamoro Initiative for Reconstruction and Development ng Japan na may malaking naitulong sa socio-economic development, community at human resource development ng gagawing political body.

Nangako rin ang dalawang lider na magpapatuloy ang people-to-people connectivity, relaxation sa visa requirement ng mga Pilipino na nais pumunta sa Japan at pagpaparami ng scheduled flights. 

Sa naganap na state luncheon, sinabi ni Abe na ang kanyang lolo na si dating Prime Minister Nobusuke Kishi ang kauna-unahang punong ministro ng Japan na bumisita sa Pilipinas noong 1957.

“[A]nd ever since then, both Japan and the Philippines have continued to foster friendship,” ani Abe.

Nagpasalamat si Abe kay Aquino para sa mainit na pagtanggap at pinapurihan din ang magandang ekonomiya ng bansa.

“Mr. Prime Minister, the relations between our countries have been extensive and historic. After overcoming conflict, we have developed both a strong alliance and a deep friendship,” pahayag ni Aquino.

Nauna nang nagtungo sa Rizal Park si Abe bago ang pagbisita sa Malacañang para sa wreath-laying rites sa paanan ng monumento ng pambansang bayani na si Dr. Jose P. Rizal. Dito ay sinamahan siya ni Manila Mayor Joseph Ejercito Estrada.

Ang pagbisita na ito ni Abe sa Pilipinas ay bahagi ng kanyang three-Asian nation tour kabilang ang Malaysia at Singapore.