‘Naruto Shinjidai Kaimaku Project’: A Commemoration and Continuation

Kasabay ng ika-50 edisyon ng Japanese manga magazine Weekly Shonen Jump ay inilathala ang pang-699 at 700 na kabanata ng Naruto, kung saan dramatikong nagharap muli ang magkaibigan at magkatunggaling sina Naruto at Sasuke.

Nagsimula ang serialization nito sa Shonen Jump noong Setyembre 1999 nang 25-taon pa lamang ang may likha na si Masashi Kishimoto at nagsisimula pa lang bilang isang “mangaka” (manga artist). Hindi rin inasahan ni Kishimoto na gayon kalaki ang magiging impluwensiya nito sa industriya ng manga at anime at sa iba’t ibang mga tao sa loob at labas ng Japan.

Early beginnings and lasting legacy of the series

Naging inspirasyon ni Kishimoto ang hilig nito kay Godzilla sa paglikha niya ng mga tinatawag na “tailed beasts” o mga dambuhalang nilalang gaya ng nine-tailed fox, gayon din ang “Dragon Ball” ni Akira Toriyama at “Sasuke” ni Sanpei Shirato. Paborito niyang mga karakter maliban kay Naruto at Sasuke sina Haku at Jiraiya na naging guro ni Naruto.

Sa loob ng hindi matatawarang 15-taong serialization nito, 700 kabanata, 72 manga volumes, mahigit 130 milyong kopyang naibenta sa Japan lamang, isinalin at makikita sa higit 30 bansa, 9 na anime films ay ang maraming leksiyon sa buhay na natutuhan ng mga tagahanga sa mahabang pakikipagsapalaran ni Naruto na isang ulilang naghahanap ng pamilya at pagkakakilanlan.

Naruto new era opening project

Kabilang sa Naruto Shinjidai Kaimaku Project ang kamakailan lamang na ipinalabas ang “

The Last: Naruto The Movie,” isang feature film tampok ang mga pangyayari dalawang taon mula sa huling kabanata sa manga.

Mayroon din na musical stage adaptation na “Live Spectacle: Naruto;”  music event na “Naruto The Live Vol. 0” tampok ang FLOW na kumanta sa “Hikari Oikakete” (Chasing the Light) na image song ng Naruto stage play, Aqua Timez, DOES, Daisuke, 7!!, Nogizaka46, DOES// at Tomita Shiori  na gaganapin sa Abril 11 sa Tokyo International Forum Hall C.

Isang manga mini-series din ang nakatakdang ilabas ngayong spring tungkol sa bagong henerasyon ng mga shinobi (ninja); isang serye ng light novels at ang bagong feature film na “Boruto – Naruto The Movie” na ilalabas sa darating na Agosto at tungkol kay Bolt (Boruto) na anak ni Naruto Uzumaki at Hinata Hyuuga.

Naruto Exhibition: Celebration of the completion of serialization

Malaking bahagi naman ng proyekto ang paglulunsad ng isang espesyal na exhibition, ang “Masashi Kishimoto Naruto Ten” na isang malakihang representasyon ng 15-taong kasaysayan ng Naruto.

Itatampok sa exhibition ang mga illustrations na nagpapakita ng mga sikat na eksena mula sa manga, koleksyon ng original arts ni Kishimoto, special film screening ng “Konoha Aun Za” sa isang 10m-wide screen, 3D models at dioramas, original music mula sa Yoshida Brothers, at library section kung saan makikita ang desk replica ni Kishimoto at mga materyal at konseptong ginamit ni Kishimoto sa pagbuo ng kwento ni Naruto.

Makakatanggap din ang lahat ng ticket holders ng kopya ng isang libreng 19-page manga chapter, ang “Shinden: Kaze no Sho” (New Legend: The Book of Wind) at ang mga advance tickets holders naman ay makakakuha pa ng isa pang 19-page manga chapter, ang “Shinden: Ikazuchi no Sho” (New Legend: The Book of Thunder) na ginawa mismo ni Kishimoto para sa exhibition.

Inilunsad din kamakailan ang Naruto app, kung saan makikita ang dalawang proyekto: Naruto Illustration Collection at free distribution ng “Naruto Hiden” series na tampok ang mga sikat na karakter sa kwento at tatakbo mula Pebrero – Hulyo bawat linggo  bilang selebrasyon sa official release ng Naruto Vol. 72, ang huling volume. May libreng access din sa 700 manga chapters at 220 episodes ng Naruto TV anime series.

Opisyal na magbubukas ang Tokyo exhibition sa Abril 25 – Hunyo 28 sa Mori Arts Center Gallery, Roppongi Hills bago lumipat sa Osaka sa summer na gaganapin sa Osaka Culturarium, Tempozan mula Hulyo 18 – Setyembre 27.

Ang insidente sa Mamasapano

Ni Al Eugenio

Halos isang linggo pa lamang ang nakakalipas matapos ang mapayapang pagbisita ng Santo Papa sa ating bansa ay naganap naman ang pagkamatay ng 44 na miyembro ng PNP Special Action Forces (SAF) sa Mamasapano, Maguindanao. Ikinalungkot at ikinagalit ng buong sambayanan ang paraan ng pagpatay na ginawa sa mga kapulisan.   Marami sa mga ito ay buhay pa at maaari namang gawin na lamang bihag ayon sa batas ng bawat labanan, ngunit nagtatawanan pang pinagbabaril sa ulo ang mga nagmamakaawang kawal. Halos hindi na sila makilala nang sila ay matagpuan.

Dahil sa ganitong pamamaraan ng pakikipaglaban ng mga nasa kabilang panig,  marami ang nagtaas ng kilay sa usaping pangkapayapaan na sana ay malapit nang lagdaan upang ganap na raw magkaroon ng katahimikan sa buong Mindanao.

Sa mga ginawang imbestigasyon ng Senado at Kongreso tungkol sa insidenteng naganap sa Mamasapano, nalaman ng marami na hindi sa mga MILF lamang dapat makipagkasundo. Marami pang iba’t ibang grupo ng mga rebelde sa Mindanao ang dapat kausapin upang ganap na magkaroon ng pangmatagalang katahimikan, bukod pa sa mga grupo tulad ng Abu Sayaff na hindi naman para sa kaayusan ang hangarin kundi ang makapaghanap lamang ng pagkakaperahan.

Mapapansin din na sa likod ng mga nakikipag-usap nating mga kapatid na Muslim sa Mindanao ay inaalalayan sila ng mga kapwa nila Muslim na taga-Malaysia at Indonesia. Marami tuloy ang nagsasabing kung maisasakatuparan ang Bangsamoro Basic Law at magkakaroon ng karapatan ang mga MILF sa Mindanao, tuluyan nang malilimutan ang hinahabol na karapatan ng Pilipinas sa mga pag-aari natin sa ilang bahagi ng Sabah.

Ano ba ang nilalaman ng Bangsamoro Basic Law (BBL)? Halos lahat ng mamamayang Pilipino ay hindi ito alam. Kahit ang mga nasa Senado at Kongreso, marami sa kanila ang hindi lubusang nalalaman ang mga nilalaman nito. Ngayon lamang, dahil sa insidente sa Mamasapano, ay marami ang nagsimulang magtanong. Marami rin naman ang pumipigil sa pag-usad ng usapang ito. 

Habang pinag-uusapan ang mga pangyayari sa Mamasapano, marami ang nagkakaroon ng kaalaman sa kasalukuyang sitwasyon sa Mindanao na hindi masyadong binibigyan ng pansin ng nakakarami mula pa noon.

Marami rin ang ating natutuhan tungkol sa kakayahan ng ating sandatahang lakas at mga kapulisan. Ang kanilang mga kagitingan at mga kapalpakan. Nagkaroon din tayo ng pagkakataon na malaman ang mga pamamaraan ng ating pamahalaan sa mga ganitong sitwasyon. Ang kanilang mga kanya-kanyang tungkulin at ang kanilang mga kahinaan.

Ang paglaki ng mga problema sa Mindanao ay kagagawan ng kawalan ng maayos na  pamamahala ng mga nakaraang administrasyon. Pinagkaitan ng kaunlaran ng mga namumuno ang mayamang bahaging ito ng ating bansa. Mistulang kinalimutan, pinabayaan, at dahil malayo mula sa kinalalagyan ng pamahalaan, naaalala lamang ang Mindanao  sa panahong  mayroong malaking pinakikinabangan.   

Ipinagsawalang bahala ng ating pamahalaan ang mga kasaysayan ng maraming lugar ng Mindanao. Ang mga natatangi nitong kultura at mga kaharian. Ang mayaman nitong kalikasan na sana ay patuloy na pinakikinabangan hindi lamang sa turismo at agrikultura kung hindi pati na rin sa industriyal.

Mula  pa noon,  sa Mindanao nanggagaling ang pinakamaraming saging at pinya na natitikman sa iba’t ibang panig ng mundo. Bukod sa masaganang lupa nito ay mayaman din ang mga karagatan dito. Kaya naman mula sa General Santos, marami ang umaangkat ng tuna patungo sa ibang bansa. Sa Dipolog naman nagmumula ang masasarap na sardinas na natitikman natin sa Maynila.

Subalit sa kabila ng malaking pakinabang mula sa mga produktong nagmumula sa lugar na ito, walang maipagmamalaking kaunlaran ang naibabahagi sa Mindanao. Tulad din sa maraming lugar sa ating bansa, ang may mga kapangyarihan lamang ang may karapatang yumaman,  ang pangkaraniwanng mamamayan ay palaging nagtitiis na lang.

Ginagamit ng mga pulitiko ang maraming lugar sa Mindanao upang makakuha ng maraming boto. Sa pamamagitan ng bala at pera, marami ang natatalong kandidato sa lugar na ito. Gaano ka man ka-popular,  gaano ka man ka-paborito. Isang halimbawa na lamang ang pagkatalo rito ng yumaong si Fernando Poe Jr. Sa pelikula ni FPJ, binabaril ng mga manonood ang screen ng sinehan kapag sa palabas ay nasa likod niya at hindi nakikita ang kalaban. Hindi makapaniwala ang marami na natalo siya rito sa eleksyon. 

Marami ang nagalit sa pamamaraan ng pagpatay sa 44 na SAF commando.   Marami ang gusto ng “all-out war” sa Mindanao. Sinasabi ng marami na mas mabuti ang ginawa ni Erap. Halos naubos niya ang mga kalaban. Ngunit marami ang naniniwala na  hindi ganito ang paraan. Hindi lamang marami ang mapipinsala at mamamatay, marami rin ang magtatanim ng galit at paghihiganti na siyang magdudulot ng walang katapusang hindi pagkakaunawaan.

Papaano na ang mga darating pang henerasyon? Ang mga kabataan. Marahil, dahil sa naganap sa Mamasapano, marami ang nabuksan ang isip. Marami ang nagising. Marami na ang mga nagbibigay ng iba’t ibang kuro-kuro. Marami ang nagmumungkahi ng iba’t ibang paraan upang mapagbuti na ng magkabilang-panig ang mga dapat gawin para sa kaayusan ng usaping pangkapayapaan sa Mindanao.

Sana ay hindi pa huli ang lahat. Sana, sa kabila ng pagkakawatak-watak, hindi pagtitiwala at labis na poot dahil sa mga nakaraang karanasan, ay magkaroon pa rin ng pagkakataon ang kapayapaan sa buong Mindanao para sa ating mga nakakabatang mga kababayan doon, maging ano man ang kanilang relihiyon, maging ano man ang kanilang tribo. Sana lahat sila ay magkaroon ng pagkakataon na mamuhay tulad ng pangkaraniwang Pilipino. 

Enrique Gil at Liza Soberano, ang bagong minamahal na loveteam sa primetime

Patuloy na nagpapakilig ang tambalang Enrique Gil at Liza Soberano o kilala rin sa tawag na LizQuen sa primetime series ng ABS-CBN na “Forevermore.” Ginagampanan ni Enrique Gil ang karakter ni Alexander “Xander” Grande III na rebeldeng anak ng mayamang pamilya na nagmamay-ari ng Grande Hotel. Nagkagusto siya sa isang strawberry farm girl na si Agnes Calay na ginagampanan naman ni Liza.

Maituturing na isang tagumpay na eksperimento ang ginawang pagtatambal sa dalawang young stars. Hindi inaasahan nina Enrique at Liza ang mainit na pagtangkilik ng publiko sa tambalan nila. Bagaman nag-umpisa silang hindi magkakilala at may pagka-ilang sa kanilang unang tambalan, mabuting magkaibigan na ang dalawa sa kasalukuyan.

Bago mabuo ang tambalan

Bago ipinarehas si Enrique kay Liza, nakilala na ito sa kanyang mga ginampanang karakter sa telebisyon sa teleseryeng “Mula Sa Puso,” “Budoy,” “Muling Buksan Ang Puso,” “Mirabella,” “Princess & I” at sa pelikulang Way Back Home,” “The Reunion,” “The Strangers” at “She’s the One.” Nakuha ni Enrique ang kanyang unang TV role sa action-drama series na “Pieta.”

Ayon sa actor-dancer, pinaka-memorable project niya ang “Princess & I,” kung saan gumanap siya bilang si Dasho Jao. Dagdag pa nito, nakatulong sa kanya ang karanasan niya sa naturang teleserye para sa mga proyekto pang darating. Unang inilunsad si Enrique bilang bahagi ng Star Circle Batch 16.

Mas baguhan naman sa industriya si Liza na unang nakilala bilang modelo sa mga print at TV ads. Ipinanganak sa California ang dalaga kung kaya’t hindi ito marunong mag-Tagalog noon ngunit hinakayat siyang pag-aralan ang lengguwahe ng kanyang talent manager na si Ogie Diaz. Bago naging bahagi ng Star Magic 2013, nauna na itong nakapirma sa GMA Artist Center ngunit kalaunan ay nagdesisyong tanggapin ang alok ng Star Magic. Lumabas na rin siya sa teleseryeng “Got to Believe” at “Kung Ako’y Iiwan Mo” at pelikulang “Must Be… Love” at “She’s the One.”

Espesyal na pagtitinginan

Inamin naman kamakailan ni Enrique na itinuturing niyang malapit na kaibigan ang dalaga ngunit hindi rin naman nito ikinaila ang posibilidad ng pagiging totohanan ng kanilang loveteam. Dagdag pa ng aktor, marami silang pagkakaparehas ni Liza kaya’t mabilis silang naging malapit sa isa’t isa. Ipinaalam na rin ng aktor ang kanyang espesyal na pagtingin kay Liza.

Unang impresyon naman ni Liza kay Enrique ay may pagka-playboy ito ngunit kalaunan ay natuklasan ng dalaga na isa palang family-oriented na tao ang kapareha. Aniya, isang mabuting kaibigan si Enrique na napagsasabihan niya ng problema at tumutulong sa kanya.

Bagaman hindi pa pinapayagang magka-boyfriend ang dalaga, sinigurado naman ni Enrique ang kanilang pagkakaibigan pagkatapos ng kanilang serye. Bukas naman ang dalaga sa posibilidad na maging sila ni Enrique. Dagdag pa nito, hindi mahirap magustuhan si Enrique ngunit sa ngayon ay doon muna sila sa kani-kanilang mga prayoridad.

Sa patuloy na tagumpay ng Forevermore, magsasamang muli ang LizQuen sa isa namang pelikula na adaptation ng Wattpad book na “The Bet.” Gagampanan ni Enrique si Drake na liligawan si Sophia na gagampanan ni Liza dahil sa isang betting game sa kanyang kaibigan at kapag nagtagumpay siyang mapaibig ang dalaga ay kailangan na nitong sabihin na hindi totoo ang lahat.

Umeere ang Forevemore gabi-gabi sa ABS-CBN Primetime Bida pagkatapos ng “Dream Dad.” Tampok din sa serye sina Zoren Legaspi, Lilet, Joey Marquez, Irma Adlawan, Marissa Delgado, Almira Muhlach, Michael Flores, Bernadette Allyson, Sofia Andres, Diego Loyzaga, Yves Flores, Kit Thompson at marami pang iba.

Tottori airport, pormal nang ipinangalan kay Detective Conan

Ni Florenda Corpuz

Tottori, Japan – Pormal nang idineklara ni Gov. Shinji Hirai ang Tottori Airport bilang Tottori Sand Dunes Conan Airport sa isang renewal opening ceremony na ginanap noong Marso 1.

Kasabay nang muling pagbubukas ng paliparan ang pagdating ng isang chartered flight mula Shanghai, China kung saan ang mga pasaherong turista ay mainit na tinanggap at binati ng gobernador at mga kasama nito.

Ang paliparan ay ipinangalan sa pangunahing karakter ng sikat na manga at anime series na “Detective Conan-Case Closed” na likha ni Gosho Aoyama na isinilang at lumaki sa lugar.

Bago ang seremonya ay nagbigay ng panayam ang gobernador sa mga miyembro ng foreign press kung saan sinabi nito na ang pagdalo ng mga ito sa pagtitipon ay simula ng global attention ng mga tao sa Tottori Sand Dunes Conan Airport.

Ang Tottori Prefecture na kilala rin sa tawag na “Manga Kingdom” ay tahanan ng ilan sa mga pinakasikat na manga artists tulad nina Aoyama, Shigeru Mizuki at Jiro Taniguchi kaya naman ginagamit ito ng lokal na pamahalaan upang makaakit ng mas maraming turista.

Dinaluhan ng humigit-kumulang 200 bisita ang seremonya kung saan ang pinakatampok ay ang 18-metrong haba at 8-metrong lapad na 3D trick art ni Detective Conan na nakasakay sa camel sa Tottori Sand Dunes, isa sa pinakasikat na sand hills sa Japan at pangunahing atraksyon din ng lugar.

Nagpahayag naman ng kagalakan si Aoyama sa pamamagitan ng isang video message. “I hope many visitors from around the world will visit Tottori Prefecture through the airport and the prefecture will be energized.”

Bukod sa 3D trick art na matatagpuan sa ground floor ng paliparan ay may 21 spots din dito kung saan makikita ang mga larawan at mga dekorasyon ng mga bida ng “Detective Conan” series.

 “Worldly-popular Conan became the symbol of this airport. I wish people from all over the world will visit here,” ani Hirai.

Bukod sa Tottori Sand Dunes Conan Airport ay may isa pang paliparan sa lugar ang ipinangalan sa karakter ng sikat na manga at anime na “Gegege no Kitaro” na gawa ni Mizuki, ito ang Yonago Kitaro Airport sa Sakaiminato City.      

Ipinagmamalaki rin na atraksyon ng Tottori Prefecture ang Gosho Aoyama Manga Factory.

                       

           

           

           

            

Asahiwaka: Isang Mukha ng Hokkaido

Ni Herlyn Alegre

Asahikawa Zoo. (Kuha mula sa Wikipedia)

Tuwing mababanggit ang Hokkaido, unang maiisip ang lungsod ng Sapporo – ang pinakamalaking lungsod dito kung saan nagaganap ang taunang snow festival tuwing Pebrero. Karaniwang kaugnay ng Hokkdaido ang imahe ng makakapal na nyebe at napakalamig na temperatura na hindi kadalasang nararanasan sa Tokyo. Pero bukod sa Sapporo ay mayroon pang ibang magagandang lugar sa Hokkaido na maaaring subukang puntahan ng mga dadalaw dito.

Isa rito ang Asahikawa, ang pangalawang pinakamalaking lungsod sa isla. Mayroong mga budget airlines na lumalapag diretso mismo sa Asahikawa Airport. Maaari rin na lumapag sa New Chitose Airport (Sapporo) at mag-train mula rito papuntang Asahikawa.

Mayroong diretsong train hanggang Asahikawa na nagkakahalaga ng kulang-kulang ¥5,000 depende kung reserved or non-reserved seat. Makakakuha ng discount kung bibili ng apat na ticket. Tatagal ng dalawang oras ang biyaheng ito pero dahil maganda ang tanawin sa bintana at komportable ang upuan, halos hindi mamamalayan ang haba nito.

Pinagmulan ng Pangalan

           

Tinatawag ng mga Ainu o ang mga katutubo ng Japan ang Chubetsu River, ang ilog na dumadaloy sa Asahikawa mula silangan hanggang kanluran, na “Chiu Pet” na ang ibig sabihin ay “river of waves” pero inakala ng mga bagong dating sa isla na ang ibig sabihin nila ay “chu pet” o “river of the sun.” Dahil dito nabuo ang pangalang “Asahikawa” na nagmula sa pinagsamang mga salita na asahi (sikat ng araw) at kawa (ilog).

Asahikawa Winter Festival

Kung mayroon ang Sapporo, hindi magpapahuli ang Asahikawa. Mayroon din itong taunang snow festival na ginaganap din sa loob ng isang linggo tuwing Pebrero. Sa panahong ito ay nagtatayo sila ng malalaking ice sculptures sa Asahibashi at Heiwa Dori. Dahil karaniwang magkalapit ang araw ng festival dito at ng sa Hokkaido, posible na mapuntahan ng mga turista ang parehong festival.

Kung malalaking ice sculptures ang hanap mo, sa Asahibashi ito matatagpuan. Taun-taon ay iba’t iba ang tema ng kanilang mga masterpiece. Nakapasok sa Guiness World Record ang ginawa nilang Korean Fortress noong 1994. Mayroon din na iba’t ibang activities na pwedeng gawin ang pamilya dito tulad ng sleigh rides na hinihila ng kabayo at mga slides na gawa sa yelo. Sa Heiwa Dori naman matatagpuan ang halos 50 ice sculptures taun-taon na kasali sa isang kumpetisyon. Kung susuwertihin, maaabutan ang mga iskultor dito na ginagawa ang kanilang masterpiece.

Mga Pasyalan

Ang kadalasang maiisip na gawin sa Hokkaido ay ang mag-ski pero marami pang maaaring gawin at puntahan dito tulad ng sumusunod:

• Asahikawa Zoo – Isa ito sa mga pinakakilalang zoo sa buong Japan na dinarayo ng milyun-milyong turista bawat taon. Noong 2007 lamang, umabot sa tatlong milyong tao ang bumisita sa zoo. Napakalaki nito kung ikukumpara sa populasyon ng Asahikawa na 360,000. Mayroon 800 hayop sa zoo na binubuo ng mga polar bear, penguin at seal.
• Asahikawa Ramen Village – matatagpuan sa lugar na ito ang walong kainan na may kanya-kanyang klase ng ramen na patok sa iba’t ibang panlasa. Para sa mga hindi pamilyar sa ramen at mga turistang hindi makabasa ng “kanji,” mayroon silang inihanda na mga larawan ng ramen sa labas ng tindahan para madaling makapamili ang mga kakain dito. Pinakamaiging mag-taxi kung pupunta sa lugar na ito dahil nasa Nagayama ito na medyo malayo sa sentro ng Asahikawa.
• Onsen – Hindi mahirap hanapin ang mga nagkalat na onsen sa paligid ng Asahikawa. Hindi lamang ito nakaka-relax, mabuti rin ito sa katawan dahil sa mga natural minerals na mayroon ang tubig nito.
• Tatsuno Yu – matatagpuan ang onsen na ito sa Higashi Asahikawa. Mamula-mula ang tubig sa onsen na ito dahil mayaman ito sa iron.
• Kyowa Onsen – matatagpuan tio sa Aibetsu-cho o mas kilala bilang “mushroom town.” Pagkatapos magbabad sa mainit na tubig ng onsen, maaaring subukan ang iba’t ibang putahe na gawa sa mushroom. Mayroon silang espesyal na full course meal na gawa lamang sa iba’t ibang klase ng mushroom.
• Youyu Pippu – matatagpuan ang onsen na ito sa paanan ng Pippu Ski Hill. Kung nais ninyo rin mag-ski mainam na rito na mamalagi dahil mayroon ding hotel at restaurant ang onsen na ito. Hindi lamang magandang pumunta rito pag winter dahil sa ski, pero mainam din sa summer dahil mayroong malapit na golf course dito.

Produktong Kahoy

Dahil mayaman ang mga kagubatan ng Asahikawa sa matitibay na oak, ang paggawa ng mga produktong kahoy ang isa sa mga pangunahing ipinagmamalaki ng Asahikawa. Mainam ang mainit at malamig na panahon nito sa pag-preserve ng magagandang uri ng kahoy. Maraming kahoy ang dinadala pa rito mula sa ibang bansa para lang i-preserve.

           

Kilalang pang-export ang mga produkto ng Asahikawa. Maraming malalaking kumpanya ang nagma-mass produce ng iba’t ibang produktong kahoy mula sa maliliit na gamit sa bahay tulad ng mga plato at baso hanggang sa malalaking muwebles tulad ng lamesa, couch, cupboard at cabinet. Mayroon ding maliliit na mga specialty shops na gumagawa ng mga souvenir tulad ng mga card case, tissue holder at wine stands.

‘Imbisibol’ sa Asahikawa

Kamakailan lamang ay nag-shoot ng pelikula ang grupo ni Lawrence Fajardo, isang multi-awarded Filipino filmmaker sa iba’t ibang lugar sa Asahikawa tulad ng Asahidake. Ang “Imbisibol” ay tungkol sa buhay ng mga Pilipinong nagtatrabaho sa Japan. Ang pelikula ay bahagi ng Sinag Maynila, isang bagong independent film festival na inorganisa ng kilalang filmmaker na si Brillante Mendoza sa pakikipagtulungan sa Solar Entertainment Inc. Ang “Imbisibol” ay inihahandog ng Center Stage Productions at Pelikulaw sa tulong ng Fukuoka City, Fukuoka Film Commission, Japan Foundation Asia Center, CHINZEI-Kyushu Creative Network, Fukuoka Independent Film Festival, Snowbugs LTD at Likhang Silangan Entertainment. Ipapalabas ito sa mga piling SM Cinemas sa Maynila sa Marso 18-25.

Produktong Pinoy bumida sa design exhibit sa Tokyo

Ni Florenda Corpuz

Kuha ni Din Eugenio

Tokyo, Japan – Isang furniture at home décor exhibition na tinawag na “Philippine Design Exhibition” ang binuksan sa publiko sa Tokyo Midtown Design Hub sa Roppongi noong Pebrero 18 hanggang Marso 22.

Kabilang sa mga produktong ibinida (yari sa fibers, textiles, papel, coconut, shells, kahoy at metal) ay mga obra ng mga pamosong Pinoy designers na sina Al Caronan, Ann Pamintuan, Antonio “Budji’ Layug, Carlo Cordaro, Kenneth Cobonpue, Luisa Robinson, Maria Cristina “Maricris” Floirendo-Brias, Miguel Carlos Aguas, Milo Naval, Renato Vidal, Rene Alcala, Tes Pasola, Tony Gonzales at Vito Selma. Sila ay mga miyembro ng Movement 8, isang alyansa ng mga Pinoy designers na hangad ay ibahagi ang kanilang talento at pagiging malikhain upang isulong ang disenyong Pilipino sa buong mundo.

Pinangunahan ni Philippine Ambassador to Japan Manuel M. Lopez ang pagbubukas ng exhibit na inilarawan niya bilang “a venue to showcase in the world stage the Filipino excellence, ingenuity and unique creativity.”

Sa kanyang opening remarks, sinabi ni Lopez na “this path of creativity and tradition of excellence continues to be proudly carried by all the designers featured in this exhibit today – how their works reflect life, nature, the human spirit and this generation’s responsibility to preserve the environment.”

 “Philippine designers pool their God-given talents to foster greater awareness and appreciation of the value of design – especially how ideas add value to products and the quality of human life and how innovation promotes linkages between world-wide communities. Designers exemplify the philosophy that dreams should be bigger, allow to travel further and create new things that mange to keep this world a constant place of wonder,” dagdag pa ni Lopez.

Dinaluhan din ng humigit-kumulang 100 mga bisita at importers mula sa iba’t ibang kumpanyang Hapon ang pagbubukas.

Ang exhibit ay inorganisa ng Office of Trade and Investment, Philippine Embassy, sa pangunguna ni Commercial Counsellor Maria Bernardita Angara-Mathay, sa suporta ng ASEAN Japan Centre, at dinaluhan ng 14 exporters mula sa iba’t ibang rehiyon ng Pilipinas na nagtataguyod ng Philippine artistry at craftsmanship. 

Pag-aaral o pagtatrabaho?

Ni Rey Ian Corpuz

Dahil natapos ko ang aking pag-aaral sa Pilipinas ay nakikita ko kung gaano kalayo ang hirap ng pag-aaral ng mga batang nasa high school sa Japan kung ikukumpara ito sa atin sa Pilipinas. Masayahin tayong mga Pilipino at karamihan ng mga ginagawa sa paaralan ay halos may sayaw, kanta at kung anu-ano pang bagay. Kung ihahalintulad ko ang aking karanasan sa nakikita ko ngayon sa mga junior high school na mag-aaral sa Japan, ito ay napakasalungat.

Ang pagiging estudyante sa Japan ay hindi biro. Hindi biro ang pinagdadaanan nilang hirap. Kahit sabihin nating libre at sapilitan ang pag-aaral mula sa elementarya hanggang junior high school, ang realidad ng hirap ng mga entrance test para sa senior high school naman ang siyang napakahirap para sa kanila.

Ang kanilang sinasalihang club activities simula first year hanggang second year ay isa din na pahirap sa kanila. Umulan man o umaraw, holiday man o hindi o kahit Sabado at Linggo, kailangan nilang pumunta sa paaralan o ‘di kaya ay sa mga tournament kung saan-saan para makipagtagisan ng lakas.

Ultimo ang mga batang Hapon ay nahihirapan sa kanilang lenggwahe. Karamihan sa mga grade six sa elementarya ay may iilan pa rin ang hindi makapagsulat nang tama o malinis na “kanji.” Lahat ng mga ito ay pinagdadaanan ng mga ordinaryong batang Hapon. Ano pa kaya kung ang mga tipikal na batang Pilipino ay mag-aral dito sa Japan?

Ngayon, sa ibang dako, heto ang mga Pilipino sa Japan. Karamihan sa kanila, dahil sa tingin nila libre ang pag-aaral, pinapapunta nila ang kanilang mga anak dito upang mag-aral. Dito nagkaka-culture shock ang mga batang Pilipino. Kung ang bata ay nagsimula sa grade one sa elementarya, sa tingin ko makakahabol at makaka-adjust pa ang bata sa lenggwahe at sa paraan ng pag-aaral at sa buhay mismo rito sa Japan.

May nakasalamuha ako noong nakaraang taon kung saan pinapunta niya ang kanyang anak dito sa Japan para pumasok bilang third year student sa junior high school. Ano ba ang kaya niyang intindihin maliban sa Ingles na subject? Ang mahirap pa rito ang English na subject ay itinuturo sa wikang Japanese. Pinaki-usapan ako ng Vice Principal para gabayan ang bata.

Mabuti na lang at hindi siya sumuko. Isang beses sa isang linggo, may Japanese volunteer na marunong mag-Tagalog ang pumupunta para turuan siya ng Japanese. Natututo naman pero hindi pa rin ito sapat at masyadong mabigat para maintindihan ng bata. Sa awa ng Diyos ay nasa isang night school siya ngayon nag-aaral. Buti na lang ay nakapasok kahit na mababa ang kanyang nakuha sa entrance exam.

Karamihan ng mga Pilipina, hiwalay sa asawang Hapon at bigla na lang nilang kinukuha ang kanilang mga anak. Buti sana kung bata pa kinuha na nila kaso malalaki na at may ibang kultura nang nakasanayan. Papano kaya makaka-survive ang bata sa kanilang pinaggagawa?

Ang parating tanong ng mga kasamahan kong mga Japanese ay kung bakit daw nandito ang bata? Ang sabi ko naman ay dahil maraming mga dahilan ang kanilang mga magulang. Maliban sa pagkasabik sa kanilang anak ay ang isyu ng pera o ang pagtulong nila sa kanilang pamilya.

Pagkatapos ng junior high school, gusto na nilang pagtrabahuin ang kanilang anak. Biruin mo sa edad na 16 ay pinagtatrabaho na sa kung anu-anong kumpanya? Sa edad 16, may pinagpa-part-time sa construction, ang iba sa paggawa ng bento. May isa pa akong narinig na pinagtatrabaho sa fish port. Ang masaklap pa kung ito ay babae, pinapa-part-time sa panggabing trabaho sa mga Philippine pub o bars.

Nakakaawa lang dahil sa halip na bigyan nila ng pagkakataon ang kanilang anak na mabago ang buhay nila ay pinapasabak na kaagad sa trabaho. Hindi ba dapat responsibilidad nila iyon sa kanilang mga anak? Walang masama sa pagpa-part-time pero hindi ba dapat na mas pagtuunan ng kanilang mga anak ang pag-aaral?

Bilang isang magulang, responsibilidad po natin sa ating mga anak ang papagtapusin sila ng pag-aaral. Sana po sa mga Pilipinong ganito po ang ginagawa o may planong ganito ang gawin, pag-isipan po natin ng mabuti. Hindi po mga kalakal ang ating mga anak. Sana po ay bigyan natin sila ng pagkakataon na mag-aral at para magkaroon sila ng mabuting buhay. Mas mainam pa po sana na sa Pilipinas ninyo sila pagtapusin hanggang kolehiyo at saka ninyo papuntahin dito para mas malaki ang pagkakataon na makahanap ito ng magandang trabaho.

Panaghoy ng mga ina

Cesar Santoyo

Masakit man na tanggapin ay anak ng isa nating kababayan na single mother ang nasangkot sa natagpuang bangkay ng 13-anyos na bata na si Ryota Uemurasa sa pampang ng ilog Tama ng Kawasaki. Ang istorya ay naging laman ng mga pahayagan at maging sa telebisyon sa buong Japan at social media sa pagpasok ng buwan ng Marso. Nangangailangan pa ng paghahatol ng hukuman kahit may pagpapahayag ng pag-amin sa krimen ang tatlong menor de edad na akusado.

Sa tuwinang may aberya ang anak, maliit man o malaki ay lagpas 10 ulit ng sakit na taglay ng anak ang dala-dalang bigat na damdamin ng ina. Mas mabigat pa rito, kagaya ng hinaharap ng mga ina ng Kawasaki, ay ang bagaheng kinakarga ng nanay na nawalan ng anak at ang ina na ang anak ay suspek sa pagpatay. Sa legal na labanan na ito ay pawang mga puso ng mga ina ang dinudurog bago at pagkatapos ng naganap na krimen hanggang sa paglilitis ng hukuman.

Ang mas mabigat na paghahatol ay mula sa publikong palagay na nakabatay sa sariling paniniwala at opinyon at sa partikular ay mula mismo sa komunidad ng mga Pilipino. Sa labas ng ating sariling bakuran ay ang mas malawak at mas matinding dagok sa imahe ng ating mga kababayan dala ng media sa wikang Japanese batay sa kaganapan sa Kawasaki.

Parehong single mother ang mga ina ng napaslang at akusadong pumaslang. Mga solong magulang na kapwa napagkaitan ng suporta sa pamumuhay at kapwa salat sa kabuhayan. Sa pagitan ng Pilipina at Japanese single mother, mas hirap ang sa una dahil sa pagiging dayuhan nito sa bansa lalo na’t obligadong magpadala ng suporta sa mahal sa buhay sa Pilipinas.

Dayuhan mula sa mahirap na bansa, entertainer, single mother ay mga bansag na may kaakibat na negatibong tono sakaling manggaling sa bibig ng mga lokal. Mas lalo pang idinidiin, kahit isulat man na balanse at hindi direkta ng Japanese media, ang negatibong imahe ng dayuhan dahil sa insidenteng naganap sa Kawasaki.

Lubhang mas maraming mga positibo at magandang buhay ang tinatakbo ng mga kabataang Japanese-Filipino dito sa bansa. Kahit na ang aking linya ng gawain ay makasalamuha sa pagpapayo ang mga nalalagay sa gipit na kalagayan na mga ina at Japanese-Filipino Children (JFC), sa abot dami ng aking nakikitang pamilya ng Japanese-Filipino ay sobrang mas marami ang bilang ng nasa positibong pamumuhay at bukod tangi ang naging karanasan ng isang JFC sa Kawasaki.

Sa ating panahon sa ngayon na talamak ang karahasan sa kapwa tao at sa pagsira ng kapaligiran na laganap sa media, mga palabas sa telebisyon at sinehan, sa mga babasahin kasama na ang Internet ay hindi malayong impluwensiyahan ang murang isip ng mga kabataan sa ngayon. Ang krimen na nagawa ng isang JFC sa Kawasaki ay bahagi lamang ng kabuuang problema ng pagpapalaganap ng kulturang bayolente na pinagdadaanan ng lipunan ng Japan, Pilipinas at sa buong mundo.

Karahasan ang ibinabandila ng mga malalaking international media kagaya ng palaging headline na Islamic State of Iraq and Syria (ISIS). Kaya hindi nalalayo na ang pangalan ng gang sa Kawasaki kung saan narecruit ang napaslang na trese anyos, ang “Kawasaki State” ay impluwensya sa murang isip na maaaring ang  pinanggalingan ay ang mga balita gaya ng ISIS at iba pang dekadente at bayolenteng kultura.

Hindi bagong istorya ang krimen na naganap sa Kawasaki kung saan sangkot ang JFC. Lagpas 100 na marahil ang mga menor de edad na JFC ang nahatulan sa iba’t ibang uri ng krimen mula sa kasong pananakit, pagnanakaw, panggagahasa at pagpatay ang mga nakakulong sa ngayon. Sa dami ng mga pandinig na aking nadaluhan ay palaging may pagsisi sa ina sa kabila ng pagdurugo ng puso na tanggapin ang hatol ng pagkabilanggo ng anak.

Nais ko rin na ipaalala na ang kahit may kalakihan ang bilang na mahigit 100 nakakulong na mga JFC sa mga kasong krimen, huwag rin nating kalimutan na may mahigit hindi kukulangin sa 400,000 na mga JFC ang may mga positibong karanasan.

Katiting o halos wala akong narinig ng pagtukoy sa kapabayaan ng ama, Japanese o Pinoy, ng anak sa single mother. Ang nanay na solong magulang na pumapasan sa buong mundo para mabuhay ang nanay-anak na pamilya sa huli ay ang palagi na lamang may kasalanan sa negatibong kinasapitan ng anak. Absuwelto palagi ang ama na nag-abandona sa anak at pamilya at absuwelto rin ang pinalalaganap na bayolenteng kultura.

Dahil sa makaluma o piyudal na pananaw na ang babae ay babae lamang bilang palipasan at tagasalo ng mga problemang nilikha ng kalalakihan. Nakakulong sa ganitong kaayusan at kaisipan ang mga nananaghoy sa sinapit ng napaslang at pumaslang na mga anak ng single mother sa Kawasaki.

Biktima na kailangan na protektahan at ipagtanggol ang mga nanaghoy na single mother ng Kawasaki at lahat ng mga ina laban sa kahirapan at ng marahas na kultura laban sa kababaihan. Kung dito sa Japan ay wala ni bahid na tatayo para itaguyod ang kapakanan at kagalingan ng mga Filipino single mothers, may pag-asa pa rin kung titingin sa ating lupang tinubuan.

Mayaman at malalim sa ating kasaysayan ang iniambag ng mga dakilang bayaning kababaihan kagaya ni Gabriela Silang at marami pang iba. Magpasahanggang ngayon ay masigla at mas lalo pang lumalawak ang pagtataguyod ng karapatan at kagalingan ng kababaihan sa ating bansang pinanggalingan. Sa kilusan ng kababaihan na ginugunita sa ating bayan at sa buong mundo, tuwing kabuwanan ng Marso lamang makikita ang pagyakap para iangat at arugain ang mga panaghoy ng mga single mother ng Kawasaki at lahat ng mga nanay laban sa kahirapan at bayolenteng kultura at para sa kapakanan ng mga anak na JFC.

Pamumukadkad ng cherry blossoms, inaabangan na

Ni Florenda Corpuz

 

Kuha ni Din Eugenio

Tulad nang nakagawian taun-taon ay inaabangan na ng maraming tao ang pamumukadkad ng mga cherry blossoms o “sakura” na simbolo ng pagpasok ng panahon ng tagsibol o spring o “haru” sa Japan.

Noon pa man ay malaking bahagi na ng kulturang Hapon ang sakura. Ito ay nagsilbing inspirasyon para sa mga sundalong Hapones noong World War II kung saan ito ay nakalarawan sa mga bandila, eroplano at insignia. Kadalasan din ay iniuugnay ito sa mga “bushi” at “samurai.” Sa kasalukuyan, ito ang pangunahing atraksyon ng bansa tuwing tagsibol upang dayuhin ng mga lokal at dayuhang turista ang iba’t ibang lugar dito.

Mayroong mahigit sa 400 uri ng sakura ang makikita sa Japan. Ilan sa pinakapopular ay ang “somei yoshino,” “ichiyo,” “yamazakura” at “chrysanthemum cherry.”

Mahalaga para sa mga Hapon at dayuhang turista ang malaman kung kailan mamumukadkad ang sakura sa iba’t ibang prepektura sa bansa dahil nakagawian na nila ang pagsasagawa ng flower viewing party o “hanami” habang kumakain o umiinom sa mga parke, sa paniwalang naghahatid ito ng pagkakasundo sa mga magkakapamilya at magkakaibigan.

Cherry Blossom Forecast 2015

(Source: Japan Weather Association)

Location                                 Opening                                 Estimated Best Viewing 

Tokyo                                     March 26                                April 1-9

Kyoto                                     March 26                                April 2-10

Kagoshima                             March 25                                April 1-9

Kumamoto                             March 21                                March 29-April 6

Fukuoka                                 March 21                                March 28-April 5

Hiroshima                               March 25                                March 31-April 8

Matsuyama                             March 23                                March 29-April 6

Takamatsu                              March 26                                April 1-9

Osaka                                     March 26                                April 2-10

Nara                                       March 27                                April 2-10

Yoshino                                  April 3                                    April 9-19

Nagoya                                   March 25                                April 1-9

Yokohama                              March 27                                April 2-10

Kanazawa                              April 3                                    April 7-15

Nagano                                   April 11                                  April 15-23

Fukushima                              April 9                                    April 12-20

Sendai                                    April 12                                  April 17-25

Aomori                                   April 24                                  April 28-May 6

Hakodate                               May 2                                     May 5-12

Sapporo                                  May 5                                     May 7-14

Note: The forecast is subject to change due to weather conditions.

           

            

Hale nagbabalik sa music scene

Ni Jovelyn Javier

Hale members Sheldon, Champ, Paolo and Roll

Limang taong nagpahinga sa music scene ang alternative rock band na Hale at  ngayong 2015 ay sabik at masayang nagbabalik ang banda sa pamamagitan ng bagong single na “See You” na isinulat ng vocalist na si Champ Lui-Pio. Pinasikat ng banda ang mga kantang “Broken Sonnet,” “The Day You Said Goodnight,” “Kahit Pa,” “Kung Wala Ka,” “Shooting Star,” “Blue Sky,” “Waltz,” “Bahay Kubo” at marami pang iba.

Gitna ng 2004 nang nabuo ang banda na binubuo nina Champ (vocals/guitar), Roll Martinez (lead guitar), Sheldon Gellada (bass), Paolo Santiago (drums) at Geronimo Saroca (drums). Dalawa sa miyembro, ang lead guitarist na si Roll at bassist na si Sheldon ay mga music majors mula sa Unibersidad ng Santo Tomas; si Champ naman ay isang Business Administration graduate ng De La Salle College of Saint Benilde at anak ng respetadong musician na si Nonoy Tan ng grupong “Wadab” noong 1980s at mula naman sa Technological University of the Philippines. Pumirma sila sa EMI Philippines.

Naghiwalay ang mga miyembro noong 2010 para sundan ang kanilang mga personal na interes. Ang miyembrong si Sheldon ay nagpunta ng Canada at nagpakasal, pinagtuunan naman ni Roll ang kanyang sariling musika, nagpatayo naman ng indie record label, ang Mecca Music, si Champ at ang resto-bar na 12 Monkeys kasama ang kapwa musikerong si Chito Miranda.

5 years in the making: The next page and a more mature Hale

Ani Champ, malaking dahilan ng reunion ng grupo ang ideyang alam nilang mayroon pa silang dapat gawin sa industriya ng musika sa bansa, kabilang na rin dito ang magandang samahan ng mga miyembro. Dagdag pa nito, parang pangalawang tahanan na nila ang Hale lalo na tuwing gumagawa sila ng mga kanta at tumutugtog sila.

Nagsimula ang plano ng reunion ng bumalik si Sheldon sa bansa at nakipagkita kina Champ at Paolo. At nitong nakaraang taon, naging abala ang mga miyembro ng grupo sa paghahanda para sa kanilang malaking pagbabalik sa industriya. Mahalaga para sa kanila na synchronize ang lahat at ang mabuong muli ang koneksyon sa mga miyembro. Ginugol naman nila ang natitirang anim na buwan sa recording at

pagsusulat.

Ayon sa mga miyembro, sila pa rin ang mga dating miyembro ng Hale na nakilala ng publiko noon. Kung may nagbago man, ito ay mas marunong na sila ngayon, mas pinapahalagahan na ang isa’t isa at mas objective na sa mga bagay-bagay.

Para sa Hale, nagsisimula sila ulit at sila mismo ay sobrang natutuwa sa kanilang pagbabalik sa musika. Natutuwa ang Hale sa pangalawang pagkakataon na ito para muling tumugtog at ibahagi ang kanilang signature-style alternative rock na unang minahal ng mga Pinoy.  

Natutuwa rin ang banda sa naging tugon ng publiko ng unang mapabalita ang kanilang reunion nang tumugtog sila sa birthday party ni Monty Macalino, vocalist ng grupong Mayonnaise na ginanap sa 12 Monkeys Music Hall & Pub sa Makati kamakailan lang. Sa ngayon, pagtutuunan muna ng pansin ng Hale ang kanilang bagong single ngunit maaaring pinaghahandaan na rin nila ang isang full album.

The story and inspiration of “See You”

Isinulat ni Champ ang See You noong 2011 ngunit hindi sumagi sa isip niyang i-rekord ito bilang solo artist o ibigay sa ibang artist ang kanta. Aniya, itinakda talagang mailabas nila ang kanta bilang isang grupo ulit sa panahong ito. Sa tulong ng mga ka-banda niya sa arrangement ng kanta, natutuwa siya sa resulta na nagawa nila.

Malalim ang inspirasyon ng kanta na tungkol sa isang pag-ibig na hindi nakakalimutan. Ayon kay Champ, may mga tao talagang makikilala mo sa buhay na ito na mag-iiwan talaga ng marka sa’yo na kahit matagal na ang lumipas at anumang paglimot ang gawin ay nananatili pa rin ito. Buking naman ng mga ka-banda ni Champ, tungkol ito sa isang tao mula sa nakaraan ni Champ.

Hale’s early mainstream success earning the label “pogi rock”

Opisyal na inilunsad ang Hale bilang grupo noong 2005 kasabay ng paglalabas ng self-titled album na “Hale” at tampok ang 12 kanta. Ilang beses din na naging nominado ang The Day You Said Goodnight bilang OPM Song of the Year 2005 at nominado naman ang grupo sa Band of the Year at Best New OPM Artist 2005.

Itinuturing ng banda ang bansag sa kanila na “pogi rock” bilang isang papuri kaysa noon na medyo nahihiya sila sa tawag na ito. Dagdag pa nila, ibinigay sa kanila ang pangalang iyon dahil tunay na itinayo nila ang music genre na iyon noong mga panahong iyon.

Naging certified Triple Platinum ang kanilang unang album; certified Gold naman ang pangalawang album na “Twilight” (2006), kung saan kabilang ang mga kantang “Waltz” na paboritong nominado bilang Most Favorite Music Video, “The Ballad Of,” “Hide and Seek,” “Shooting Star” at 10 pang mga kanta; “Above, Over And Beyond” (2008) na may 13 kanta kabilang ang “Pitong Araw,” “Leap of Faith,” “Over And Over (And Over Again)” at “Sandali Na Lang” at “Kundiman” (2009) na may walong mga kanta kabilang ang “Bahay Kubo,” “Kalesa,” “Harinawa” at “Magkaibang Mundo.” 

Available na ang single sa iTunes, Deezer at Spotify mula sa Warner Music Philippines. Mapapanood na rin ang lyric video ng See You sa Hale Music sa YouTube. Ilalabas naman sa susunod na buwan ang isang dokumentaryo tungkol sa pagsisimula at mga pinagdaanan ng banda hanggang sa kanilang pagbabalik. Abangan ang anim pang kanta na ilalabas ng banda.